|
Uit de brand geholpen!
|
Reddingsactie voor uniek brandweer-archief
|
|
In opdracht van het Nederlands Instituut voor Fysieke Veiligheid
|
Probleem
|
Ruimtegebrek, de slechte toegankelijkheid en het acute gevaar van verlies niet door brand,
want daar wist men wel raad op maar gewoon door 'de tand der tijd' hebben het Nederlands Instituut voor Fysieke Veiligheid
bewogen actie te ondernemen.
Ruim 1500 uur videomateriaal opgeslagen op 1276 videobanden (VHS-PAL, VHS-NTSC en VHS-SECAM en BetacamSP,
in Short Play, Long Play en Extended Long Play) stonden in een oude commandobunker in Arnhem langzaam maar zeker te demagnetiseren.
Ook nam de mogelijkheid de videobanden af te spelen steeds verder af terwijl de kans de banden tijdens het afspelen te beschadigen juist toenam.
Het was slechts een kwestie van tijd voordat de waardevolle verzameling van Brandweer gerelateerde nieuwsreels, instructiefilms, documentatiemateriaal,
speelfilms, documentaires, reclamespots, enz. van zelf zou verdwijnen.
|
Met SuperSens kwam de oplossing
|
Een VHS-bandje digitaliseren kan men thuis ook wel. Maar bijna dertienhonderd stuks leveren ook een logistieke uitdaging op.
Met advies van SuperSens werden eerst de belangrijkste vragen beantwoord: Welke digitale drager is geschikt?
Welk opslagformaat (videocodec) zinvol, welke kwaliteit (compressie) is gewenst?
Na een eerste inventarisatie werd een individueel plan van aanpak ontwikkeld en aan de opdrachtgever een eerste indicatie van tijdsduur en kosten voorgelegd.
Een specifieke workflow werd ontworpen om logistieke problemen te voorkomen of op te lossen.
Een database werd gegenereerd om de toegankelijkheid van het archief voor de toekomst te waarborgen en de metadata
(bijvoorbeeld handschriftelijke informatie op de tapes) te kunnen toevoegen.
Tijdens het hele proces werden de workflow en kwaliteit voortdurend gecontroleerd en de vooruitgang gerapporteerd aan de opdrachtgever.
|
|
|
|
|
Individuele kwaliteitscontrole
|
|
Alle videobanden zijn op kwaliteit en inhoud gecontroleerd. Hiervoor was niet alleen iemand met een sterke maag nodig
(er waren nog wat ingrijpende scènes en schokkende beelden te zien) maar werd ook gekeken naar de fysieke toestand van de banden een de kwaliteit van het beeld.
De cassettes werden op verschillende videospelers getest om zo het best mogelijke beeld- en geluidsresultaat de bereiken.
Elk band werd op inhoud bekijken en de metadata ingevuld of aangepast. Overbodige inhoud (televisiereclames enz.) werd zo veel mogelijk verwijderd.
Dubbele banden werden gedetecteerd en uitgezonderd. De digitaliseerde onderwerpen werden op het afgesproken de digitale drager (DVD) gezet.
Van deze DVD master werd een extra "kijkexemplaar" meegeleverd.
|
 |
|
Resultaat
|
In september 2008 werd het nieuwe digitale archief feestelijk overhandigd aan de opdrachtgever.
Wat ooit 1300 videobanden (28 verhuisdozen vol) waren is nu op zo'n 800 DVD's (ongeveer 2 verhuisdozen) overzichtelijk gearchiveerd en moeiteloos toegankelijk dankzij de bijhorende database.
Het vernieuwde archief zal weer generaties van brandweerlieden en onderzoekers kunnen voorzien van belangrijke beeldinformatie uit het verleden.
|
|
|